(4721 S. K. m. 369) (743 S. K. m. 320) (765 S. K. m. 102, 455) (818 S. K. m. 60)
Dava: Davacılar Yusuf S. ve Neriman S. vekili Avukat Cemal Günay tarafından, davalılar Ali Ö. ( İsmihan Ö.'e velayeten ) ve Ali B. ( İsmail B.'e velayeten ) aleyhine 10.11.1999 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.1.2001 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ile davalılardan Ali Ö. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davalı Ali Ö.'in temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen davalı İsmihan Ö. yönünden kabulüne karar verilmiş, karar davacılar vekili ile Ali Ö. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar, davalı küçüklerin neden olduğu trafik kazasında çocuklarını kaybettiklerinden haksız eylem faillerine velayeten davalı babaları aleyhine dava açmışlardır. Davalı küçükler hakkında TCK 455/1. maddesi uyarınca ceza yargılaması yapılmıştır. Anılan maddedeki suç için öngörülen üst ceza miktarı gözönünde tutulduğunda TCK.nun 102/4. maddesi gereğince ceza zamanaşımının uygulanması bu süreninde beş yıl olduğunun kabulü gerekir. Davalılar yönünden eylem suç teşkil ettiğinden Borçlar Kanununun 60. maddesi gereğince dava uzamış ( ceza ) zamanaşımına tabidir. Dava Medeni Kanunun 320. maddesi gereği aile reisi sıfatıyla değil, haksız eylem faillerine velayeten davalı babalar aleyhine açılmış olduğuna göre davanın yine uzamış ceza zamanaşımına tabi olduğu ve zamanaşımı süresinin de dolmadığı açıktır. Bu nedenle Ali Ö.'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
3-Davalı Ali Ö.'in diğer temyiz itirazlarına gelince;
Davacılar daha önce Sincanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/123 esas sayılı dava dosyasında toplam 200 milyon lira manevi tazminat istemişler ve fakat adı geçen bu dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Daha sonra açılan eldeki bu dosyada davacılar manevi tazminat miktarını toplam 500 milyon liraya çıkarmışlar. Mahkemece de bu miktar aynen kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de manevi tazminatın bölünemeyeceği kuralına uygun olarak ilk davada istenen manevi tazminat miktarını aşmayacak biçimde manevi tazminata hükmetmek gerekirken bu hususun gözardı edilmesi ve daha fazla miktarda tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 3 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı Ali Ö. ( İsmihan Ö.'e velayeten ) yararına BOZULMASINA adı geçen davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda ( 2 ) nolu bentte, davacıların tüm temyiz itirazlarının yukarıda ( 1 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18.4.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy