(2330 S. K. m. 3)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat M. R. Ç. tarafından, davalı M. I. ve diğerleri aleyhine 27/2/2001 gününde verilen dilekçe ile 2330 sayılı yasa uyarınca ödenen tazminatın rücuen tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25/12/2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazına gelince; Dava, 2330 sayılı yasa uyarınca polis memuruna ödenen nakdi tazminatın haksız eylemde bulunan davalılardan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Zararlandırıcı eylem 18/1/1997 tarihinde davalıların polis memuruna hakaret ve yaralaması şeklinde meydana gelmiştir. Davalıların sorumluluğu da o tarihte doğmuştur. Ne var ki rücuen istenen tazminatın miktarı 2000 yılındaki ücretlere göre hesaplanmıştır. Bu durum yukarıdaki ilkelere aykırıdır. Şu durumda davalıların sorumlu oldukları miktar olay tarihindeki ücretlere göre hesaplanarak tespit edilmelidir.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26.09.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy