(818 S. K. m. 47)
Dava: Davacı Sevgin S. tarafından, davalı Sebahattin B. aleyhine 19.12.2000 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 7.11.2001 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Sebahattin B. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı davalının kendisini bıçakla yaralaması nedeniyle 4 milyar lira manevi, 1 milyar lira maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece kazanç kaybı ve tedavi gideri toplamı olan 125 milyon lira maddi, 1,5 milyar lira manevi tazminata hükmedilmiştir.
Davacı Asliye Ceza Mahkemesine verdiği 6.2.1998 tarihli dilekçede 100 milyon lira maddi, 100 milyon lira manevi tazminat istemiş, fazlaya dair hakkını saklı tutmamıştır. Borçlar Kanununun 47. maddesinde yaralanan kişinin manevi tazminat isteyebileceği hükme bağlanmıştır. Manevi tazminatın zararlandırıcı bir olay nedeniyle ancak bir defa istenebileceği, bu tazminat türünün bir gereğidir. Diğer bir anlatımla hukuk sisteminde manevi tazminatın bölünmezliği kabul edilmiş bulunmaktadır. Ceza yargılamasında davacı katılma yoluyla 100 milyon lira manevi tazminat istediği halde manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi göz ardı edilerek bu davada manevi tazminat miktarının arttırılarak ceza yargılamasında belirlenen miktar aşılarak hükmedilmesi doğru değildir. Ayrıca davacı katıldığı ceza davasında maddi tazminat isteminde bulunmuş fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmamıştır. İlerleyen zaman içinde aynı olaydan kaynaklanan ve yeniden oluşan zarar iddia ve ispat edilmeden maddi tazminat bakımından da önceki sınırlamanın aşılması usul ve yasaya aykırıdır.
Anılan yön gözetilmeden karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy