(818 S. K. m. 41)
Dava: Davacı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı vekili Avukat Serpil P. tarafından, davalı Mehmet L. aleyhine 24.10.1994 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21.3.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: Davacı vekili dava dilekçesinde, davacı kurumda İzmir İli Tarım Müdürü olan davalının 1990, 1991 ve 1992 yıllarında göreviyle ilgili olmadığı halde 1 Haziran-30 Eylül tarihleri arasındaki kamp devrelerinde hemen veya gün aşırı olarak İzmir'e 60 km. uzaklıktaki Gümüldür Kamp tesislerine gittiği kendisi ve araç sürücülerine harcırah ve seyyar görev tazminatları ödendiği ve aracın yakıt yağ-amortisman giderleri olduğunu belirterek bu zararın ödetilmesini istemiştir.
Davalı görevi icabı kampı denetlemeye gittiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Yerel mahkemece davanın reddine dair karar, dairemizce, davalı hakkındaki ceza davasının sonucunun beklenilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuş ve ceza davasının Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nce zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması ve davalının görevi gereği yaptığı denetleme sonucu yapılan ödemeler nedeniyle hazineyi zarara uğrattığının iddia edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi, belge ve kanıtlara göre; davalının 1990, 1991 ve 1992 yıllarında 1 Haziran-30 Eylül tarihleri arasında çok sık Gümüldür kampına resmi araçla gittiği, gidişin gece dönüşün sabah yapıldığı ve bu gidişler nedeniyle harcırah alındığı, şoförlere seyyar görev tazminatı ödendiği ve araçlara yakıt alındığı davalının ailesinin devamlı kampta kaldığı davalının görevi kötüye kullanmak suçundan Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 1997/199 Esas 1999/214 Karar sayılı kararı ile mahkum olduğu ancak Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 28.9.2000 gün, 2000/5471 Esas 2000/6122 sayılı kararı ile zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Davalının denetleme savunmasında bulunduğu yerin bir yöneticisi bulunmaktadır. Kaldı ki zaman zaman da genel denetim yapılmaktadır. Somut olayda davalı ailesinin de orada bulunması nedeniyle kampa gece gidip sabahleyin de işine döndüğü ve bu gidişlerinde zorunlu olmadığı dikkate alındığında, davalının kendi yararına yapılmış giderlerin davalıdan alınmasına karar verilmek gerekirken davanın reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 27.05.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy