(1479 S. K. m. 63) (1136 S. K. m. 164) (818 S. K. m. 44)
Dava: Davacılar Vildan Cesur (asaleten, Nihal ve Berkay'a velayeten) ve diğerleri vekili Avukat Hüseyin Altınay tarafından, davalılar Bülent Dinçman ve Günay Dekorasyon San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine 20.3.1997 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminatın dava ve ek dava ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; kısmen kabulüne dair verilen 9.3.2000 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Bülent Dinçman vekili Avukat Murat Kalyoncu tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacıların desteğinin Bağ-Kur sigortalısı olduğu anlaşılmaktadır. Dosyadaki belgelere göre, Bağ-Kur'un olayda hayatını kaybeden sigortalısının yakınları olan davacılardan eş ve çocuklarına gelir bağladığı, bağlanan gelirin peşin sermaye değerlerinin bildirildiği ve sigortalının ölümüne neden olanlar aleyhine rücuen tazminat davası açıldığı görülmektedir.1479 Sayılı Bağ-Kur Yasası'nın 63. maddesine göre Bağ-Kur'un ödediği miktar için olaydan sorumlu olan davalılara rücu hakkı bulunmaktadır.
Şu durum karşısında davalıların mükerrer ödeme durumunda kalmamaları için Bağ-Kur'ca davacılara bağlanan ve davalılar aleyhine rücu davasına konu olan gelirin peşin sermaye değerlerinin, hesaplanan destek zararlarından düşülmesi gerekir iken düşülmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacıların 5.815.000.000 liralık maddi tazminat istemlerinin 4.697.000.000 liralık bölümü ile, 1.500.000.000 liralık manevi tazminat isteminin 800.000.000 liralık bölümünün kabulüne karar verilmiş ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince red edilen miktarlar üzerinden mahkemece davalı lehine 51.100.000 lira vekalet ücretine hükmedilmiştir. Bu durumda davada kendini vekil ile temsil ettiren davalı Bülent Dinçman yararına sözü edilen tarifenin 11/2. maddesine göre reddedilen manevi tazminat üzerinden nisbi olarak ve fakat davacı yararına hükmedilen miktarı geçmemek üzere, tarifenin 4. maddesine göre de reddedilen maddi tazminat üzerinden nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükümde yazılı olduğu şekilde vekalet ücretine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.
Ayrıca talep edilen toplam 7.315.000.000 liralık tazminat isteminin 5.497.000.000 liralık bölümü kabul edilmiş olmasına göre, red ve kabul edilen miktarlar esas alınarak, tarafların yapmış olduğu mahkeme masraflarının denetime müsait olacak şekilde dökümü çıkarılarak, talep edilen bölümün % 75 'inin kabul edilmiş olmasına göre yargılama giderine hükmetmek gerekir iken bu kurallara uyulmaması da ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan 2 ve 3 nolu bentlerde gösterilen nedenlerle bozulmasına,diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12.06.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy