(818 S. K. m. 41, 43)
Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat N.Y. tarafından, davalı Ş.B. aleyhine 30/112003 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/4/2003 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Dava rücu en tazminat istemine ilişkindir. Davacı idare davalının karıştığı olayda yaralanan dava dışı baş komiser S.Ö.ye 2330 sayılı yasa gereğince ödediği tazminatın rücuen tahsilini talep etmektedir. Dava konusu tazminat miktarının belirlendiği İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü Nakdi Tazminat Komisyonunun 15/11/2002 tarihli kararında karar tarihindeki en yüksek Devlet Memuru brüt aylığının (ek gösterge dahil) yüz maaş katı tutarının işgücüne engel bulunan her gün için % 1 oranında hesaplanarak ödeme yapıldığı görülmektedir. Oysa zarar haksız eylemin meydana geldiği tarihte gerçekleşmiştir. Davalıların sorumluluğu bu tarihte başlandığından tazminatın haksız eylem tarihindeki miktar üzerinden belirlenmesi gerekir. Olay tarihinden uzun bir süre sonra alınmış karar tarihindeki kıstaslara göre belirlenen tazminatın rücuen tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/12/2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy