(2577 S. K. m. 2) (6200 S. K. m. 2)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı Alaşehir Üzüm Sulama Birliği aleyhine verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.01.2003 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava , davalı Sulama Birliği tarafından işletilen sulama kanalından taşan suların davacı taşınmazındaki ürünlere verdiği zararın ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı Sulama Birliğinin dayandığı yasal düzenleme; 6200 sayılı Devlet Su İşleri Kanunu, 1580 sayılı Belediyeler Kanunu, 442 sayılı Köy Kanunu ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunudur. Belirtilen bu düzenlemeler itibariyle, birliklerin kuruluşu Bakanlar Kurulu Kararı ile oluşmaktadır.
Öte yandan sulama birliklerine ait olan tesislerin yapımı, bakım ve onarımları Devlet Su işleri ekipmanlarınca yapılmakta olup, masraflar DSİ Genel Müdürlüğü bütçesi ile karşılanmaktadır. Birlik personelin atanması 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile 23 Haziran 1987 tarihli ve 19496 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan "İl Özel İdareleri Belediyelerin Kurdukları Birlikler ile Bunlara Bağlı Döner Sermayeli Müessese ve İşletmelerde İlk Defa Memuriyete Atanacaklara Ait Sınav Yönetmeliğinde" belirtilen esaslara göre atanma yapılmaktadır.
Tüm bu öğelerden davalı birliğin kamu kurumu niteliğini taşıdığı sonucu çıkmaktadır. Kamu kurumu tarafından kamu yasaları uyarınca yapılmış tesislere bakma ve o tesisleri kullanma yükümlülüğü yine kamu yasalarından doğan bir yükümlülüktür. O halde anılan nitelikteki bir kamu tesisinin gerek yapılmasındaki, gerekse kullanılması veya muhafazasındaki kusurdan doğan zararlar, idari karar ve eylemlerden doğan zararlar niteliğinde olduğundan onların ödetilmesi istekleri 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının II. Bendi hükmünce tam yargı davasının konusunu oluştururlar. Bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 2. maddesi hükmünce idari yargı yerinde açılması gerekir. Bu nedenlerle dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23.2.2004 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy