( 818 S. K. m. 47)
Davacı M.Ö. ve diğerleri vekili Avukat M.A. tarafından, davalı E.Ö. ve 0.0. aleyhine 8.1.2001 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle uğranılan manevi zararın tazminin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 8.5.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan E. Ö. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılardan E.O. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılardan M.Ö. 1971 doğumlu olup, davalıların sürücü ve işleteni olduğu aracın çarpması sonucu on beş gün iş ve güçten kalacak biçimde yaralanmış, davacı M.O. ile anne-babası ve kardeşleri olan davacılar manevi tazminat istemişlerdir; yerel mahkemece her bir davalıya tazminata hükmedilmek suretiyle dava kısmen kabul edilmiştir. Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi gereğince vücut bütünlüğünün ihlali nedeniyle manevi tazminat istemi ancak vücut bütünlüğünü ihlal edilene verilecek ve onun bu ihlal nedeniyle uğradığı manevi zararı giderecek ve onda manevi huzuru doğurmaya yönelik olacaktır. Manevi tazminat ile kişinin doğrudan uğradığı zararın tazmini amaç olup, yansıma yoluyla uğranılan zararın tazmini söz konusu olamayacağından; vücut bütünlüğü ihlal edilen dışındaki kişilerin manevi tazminat istemlerinin kabulü doğru değildir. .somut olayda davacı M.O.nün reşit olması, yaralanma derecesi ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bu davacıların istemlerinin reddi gerekirken usul ve yasaya aykırı olarak onlara da manevi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı Efraim Özyurt yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26.2.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy