(2577 S. K. m. 2)
Dava: Davacı N.F. vekili Avukat A.Ö. tarafından, davalı Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü aleyhine 6.12.2001 gününde verilen dilekçe ile ödenmeyen sağlık harcamalarının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.7.2003 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, davacının yaptığı sağlık harcamalarının davalı Emekli Sandığı Genel müdürlüğünce ödenmemesinden kaynaklanmıştır. Emekli Sandığı 5434 sayılı yasaya göre faaliyetlerde bulunan ve kamu tüzel kişiliği bulunan bir kurumdur. Kamu kuruluşlarının yasalar ile verilen görevleri yerine getirirken almış olduğu kararlar idari nitelik taşır. Bu tip kararlara karşı açılacak davalara ise adli yargı yerinde bakılamaz. Bu davaların 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Yasası'nın 2. maddesi hükmüne göre idari yargı yerinde açılması gerekir. O halde dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelemesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.3.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy