(818 S. K. m. 41, 43, 44)
Dava: Davacılar H. Mutlu ve diğerleri vekili Avukat M. Erdoğan tarafından, davalılar Z. Tutkaç ve diğerleri aleyhine 28.4.2000 ve 31.8.2001 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılardan O. Dış Ticaret A.Ş. hakkındaki istemin feragat nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki istemin kısmen kabulüne dair verilen 25.6.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi O. Dış Ticaret A.Ş. dışındaki davalılar vekilleri ile davacılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalı Sürücü Z. Tutkaç ile işleten Ay-Tu Turizm Ticaret İthalat ve İhracat Limitet Şirketi'nin diğer temyiz itirazına gelince; dava trafik kazası sonucu desteğin ölümünden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü hüküm altına alınmıştır. Karar davcılar ile davalılardan Z. Tutkaç ile Ay-Tu Turizm Ticaret İthalat ve İhracat Limitet Şirketi tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriğinden, davacıların desteği ile davalılardan Z. Tutkaç'ın arkadaş oldukları, adı geçen davalının diğer davalı Şirket'ten kısa süreli olarak araç kiraladığı, bir süre birlikte oturdukları bir yerde sürücünün alkol almasından sonra araca bindikleri, sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu aracın devrilmesi nedeniyle desteğin yaşamını yitirdiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, alkollü olduğunu bildiği sürücünün aracına binen desteğin olayda bölüşük kusuru bulunduğu benimsenerek hükmedilecek tazminat miktarından Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince ve ücret alınmadan hatır yolcusu olarak taşınmış olması nedeniyle de aynı Yasa'nın 43. maddesi gereğince indirim yapılması gerekir. Yerel mahkemece, anılan yönlerin gözetilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3- Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; davacıların zarar görmesine yol açan eylem nedeniyle müteselsilen sorumlulukları yönünde hüküm kurulmak gerekirken, hükmedilen tazminattan eşit olarak sorumlu tutuldukları anlamına gelecek biçimde davalılar Z. Tutkaç ve Ay-Tu Turizm Ticaret İthalat ve İhracat Limitet Şirketi'nden alınmasına biçiminde hüküm kurulmuş olması da doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 22.04.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy