(818 S. K. m. 41, 46, 47, 49)
Dava: Davacı Mehmet D. ve Osman D. vekili Avukat Göksel Kızılkaya tarafından, davalı Ramazan Duygu aleyhine 28.7.1999 gününde verilen dilekçe ile bıçakla yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacı Osman D.'nun davasının kısmen kabulüne, davacı Mehmet D.'nun manevi tazminat davasının reddine dair verilen 4.6.2003 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacı Osman D.'nun temyiz itirazına gelince;
Dava, davalının davacılardan Osman D.'yu bıçakla yaralaması nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davacı Mehmet D.'nun manevi tazminat istemi reddedilmiş, davacı Osman D.'nun maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı Osman D.'nun ağır yaralanması sonucu işini yapamadığı bu nedenle kahvehane müşterilerini kaybettiği ve bunun için başkasını çalıştırmak zorunda kaldığını belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Davacı zarar kalemini bu şekilde ifade ettiğine göre; maddi tazminat hesabı için, davacının mevcut yaralanma nedeniyle kaç günde iyileşebileceği belirlenerek, bu süre içindeki gelir durumuna göre tazminat hesabı yapılması gerekirken denetime elvermeyecek şekilde 140.400.000 liraya hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Öte yandan davacı müşteri kaybına uğradığını da iddia etmiştir. Bu iddia da incelenmemiştir. Davacı yaptığı işin gereği olarak yaralanarak işe gitmemesi nedeniyle somut olay özelliği itibariyle müşteri kaybına uğrayıp uğramadığı da incelenmeli ve böyle bir olgunun varlığı halinde tazminata hükmedilmesi gerekir.
Anılan yönlerin gözetilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacı Mehmet D.'nun temyiz itirazına gelince;
Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklar olduğu ve bunların fiziki, duygusal ve sosyal kişilik değerleri içerdiği gözetildiğinde, somut olaydaki duruma göre, davacıların çocuğunun yaralanmasının, sosyal ve duygusal kişilik değerler kapsamında olup-olmadığı konusu üzerinde durulmak gerekir.
Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınların değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar kişinin bizzat kişiliğine bağlı olmayıp özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Kanunu'nun 49. maddesindeki düzenleme itibariyle kişinin bizzat değil de yakınlarının ( karı-koca, ana-baba ve çocukları ) ağır yaralanması gibi somut olayın kendine özgü ağırlığının ve özelliğinin zorunlu kıldığı olguların kanıtlanması halinde sosyal ve duygusal değerlerin ihlal edildiği ve bozulduğu, böylece aile birliği içinde korunması gereken bağlılığın zarar gördüğünün kabulü gerekir.
Somut olayda davacı Mehmet D., çocuğu olan davacı Osman D.'nun ağır yaralanması nedeniyle tazminat isteminde bulunmuştur. Her ne kadar BK 47. maddesi uyarınca ancak yaralanma halinde yaralanan kişinin tazminat isteyebileceği, ölüm halinde ise ölenin yakınlarının tazminat isteyebileceği düzenlenmiş ise de; yaralanan kişi davacının oğlu olduğu, ağır yaralandığı böylece duygusal fiziki değerlerinin saldırıya uğradığı kabul edilerek tazminata hükmedilmesi gerekirken, davacının asabi çöküntü hali doktor raporu ile ispat edilemediğinden bahsedilerek davacı babaya tazminata hükmedilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenle davacı Osman D. yararına, ( 3 ) nolu bentte açıklanan nedenle davacı Mehmet D. yararına BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 5.5.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy