(1086 S. K. m. 74) (818 S. K. m. 41, 47, 49) (2863 S. K. m. 23)
Dava: Davacı Melahat Ö. vekili Avukat H. Enis Dinçeroğlu tarafından, davalı Caner T. aleyhine 22/8/2001 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 4/11/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacı, davalıya ait üst kattan sızan sular nedeniyle evde, ev eşyasında ve özellikle aile mirası olan, müzelik Çin İğnesinden yapılmış iki tabloda meydana gelen zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemiştir. Davacının maddi tazminat istemi kısmen kabul edilmiş, ancak manen görülen bir zarar olmadığı ve kişilik haklarına bir saldırıda bulunulmadığı için manevi tazminat istemi reddedilmiştir. Kişinin iradesi dışında manevi değerlerine yapılan saldırı sonucu manevi dengenin yerine gelmesi için kanunun uygun gördüğü telafi şekline, manevi tazminat denir. Manevi tazminatın amacı, olaydan duyulan acı, ızdırap, elem ve kızgınlığı kısmen dahi olsa dindirmek, olayı unutturarak tekrar normal hayata dönüşü sağlamaktır. Somut olayda yetmiş beş yaşında olan davacının büyükannesinden kalan Çin İğnesi el işi olan iki adet tablonun yapılan bilirkişi incelemesi sonucu; 20. yüzyılın başında yapıldığı 3386 sayılı kanun ile değişik 2863 sayılı Yasa'nın 23. maddesinin ( a ) bendinde yer alan "Sanat tarihi açısından belge değeri taşıyan, ait oldukları dönemin sosyal ve kültürel özelliklerini yansıtan, Türk milletinin gelenek ve göreneklerini, dini inançlarını sembolize eden, müze koleksiyonlarını tamamlayıcı, Etnoğrafik nitelikte korunması gerekli kültür varlığı" oldukları ve haksız eylem sonucu bunların 1/3 oranında değer kaybettikleri belirlenmiştir. Aile yadigarı ve kültür varlığı niteliğindeki bu tablolara verilen zararın, davacının manevi dünyasında bir elem ve ızdıraba neden olacağı ve sosyal kişilik değerlerini zedeleyeceği muhakkaktır. Şu durumda Çin İğnesi ve tablolara verilen zarar nedeniyle davacının uğradığı manevi zararın giderilmesi gerekir. Yerel Mahkemece bu nedenle davacı yararına uygun bir miktarda manevi tazminata hükmetmek gerekirken, tazminat hukukunun genel ilkelerine aykırı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
3-Davalının temyiz itirazlarına gelince; Davacı, dava dilekçesinde olay tarihi olan 12/2/2001 tarihinden itibaren zarara yasal faiz uygulanmasını istemiştir. Yerel mahkemece HUMK'nun 74. maddesine aykırı olarak istem aşılarak 12/1/2001 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi de doğru görülmediğinden ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda ( 2 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı, ( 3 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda ( 1 ) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 29.5.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy