(818 S. K. m. 41) (3816 S. K. m. 9) (Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliği m. 55)
Dava: Davacı Bartın Devlet Hastanesi vekili Avukat Z. Bal tarafından, davalı Türkan Ö. ve diğerleri aleyhine 6.10.2000 gününde verilen dilekçe ile davalıların başhekim ve başhekim yardımcısı olarak görev yaptıkları hastanede bazı hastaların ücretsiz tedavisi nedeniyle sebebiyet verdikleri zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar Türkay Ö., Ahmet Ç. ve Gürcan C. aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, diğer davalı Berrin E. hakkındaki davanın konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 6.11.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar Ahmet Ç. ve Türkay U. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, davalıların başhekim ve başhekim yardımcısı olarak görev yaptıkları hastanede bazı hastaların ücretsiz tedavi edilmeleri nedeniyle sebebiyet verdikleri zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece verilen 28.2.2001 tarihli, davanın reddine dair ilk kararın davacı tarafından temyizi sonucu Yargıtay dördüncü hukuk dairesinin 20.11.2001 günlü bozma ilamı ile "ilgili yönetmeliğe göre davalılar hakkında soruşturma yapılmadan, zarar miktarı ve sorumlular tespit edilmeden dava açılmış olması davanın reddi sebebi olamayacağından ve genel hükümlere göre açılan davada iddia ve savunma doğrultusunda inceleme yapılıp sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle anılan karar bozulmuştur. Bozma ilamı üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak Yargılamaya devam olunmuş ve hastane döner sermaye saymanlığının 1997 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi ve zarar miktarının belirlenmesi amacıyla bilirkişiden rapor alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup iş bu temyize konu karar davacı ve davalılar Ahmet Ç. ile Türkay U. tarafından temyiz edilmiştir.
10.9.2002 havale tarihli bilirkişi raporunda; 3.7.1992 tarihli 3816 sayılı kanunda ödeme gücü olmayan vatandaşların tedavi giderlerinin karşılanması yönünden hükümler mevcut olduğu, bu kanunla ödeme gücü olmayan vatandaşların tedavi giderlerinin Sağlık Bakanlığı veya SYD Teşvik Fonundan döner sermaye bütçesine yapılacak transferlerle karşılanmasının öngörüldüğü, 3816 sayılı kanunla artık Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 55. maddesinde düzenlenen ücretsiz tedavi konusunda başhekime takdir yetkisi tanıyan hükmün zımnen ortadan kaldırıldığı, ödeme gücü olmayan hastaların dosyalarının ücretsiz uygulanması sonucu kapatılmasının mümkün olmadığı belirtilerek, davacı idarenin davalıların eylemi sonucunda müfettiş tarafından düzenlenen soruşturma raporunda belirlenen 5.289.238.000 lira zarara uğradığı açıklanmıştır. Hükme esas alınan bu bilirkişi raporu eksik inceleme sonucu düzenlenmiştir. Dava dilekçesine eklenen hasta listesine göre ücretsiz tedavi gördüğü iddia olunan hastaların çoğunu gebe ve bebek oluşturmaktadır. Maliye Bakanlığının dava açıldıktan sonra 28.11.2000 tarihinde Bartın Defterdarlığına gönderdiği yazıda ise; doğum yapan hastaların ödenmeyen tedavi giderleri hakkında icra takibi yapılmasından vazgeçilmesine ilişkin teklifin uygun görüldüğü bildirilmiştir.
Ayrıca davalılar, ücretsiz tedavi gören hastaların bir kısmının sonradan tedavi giderlerini ödediklerini iddia etmişlerdir. Şu durumda mahkemece yapılacak iş; ücretsiz tedavi gördüğü iddia edilen ve isimleri listede bildirilen tüm hastalara ait dosyalar getirtilerek her bir hasta yönünden olayın incelenmesi hastaların sonradan ödeme yapıp yapmadıklarının araştırılması, ücretsiz tedavi gördüğü belirtilen hastalar arasında, doğum yapan hastalar hakkında Maliye Bakanlığı'nın vazgeçme yazısı nazara alınarak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması gerekir. Hükme esas alınan bilirkişi raporu bu hali ile denetime elverişli ve dosya içeriğine uygun değildir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup yeniden bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların ise diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26.03.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy