(818 S. K. m. 47, 49)
Dava: Davacılar Nazmiye Biber ve arkadaşları vekili Avukat M. Celil Kayıket tarafından, davalılar EGO Genel Müdürlüğü ve diğerleri aleyhine 21.2.2000 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 5.11.2002 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan Mehmet Özgen vekili Avukat Bayram Vural, duruşmasız olarak incelenmesi de davacılar vekili ve davalılardan Mehmet Aydoğan vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10.6.2003 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı Mehmet Özgen vekili Avukat Bayram Vural ile karşı taraftan davacılar vekili Avukat M. Celil Kayıket ve ayrıca davalı Haydar Demirkaya vekili Avukat Sezai Koçkar geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalılardan Mehmet Özgen'in temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.
Davalı Mehmet Özgen, zarara neden olan araç işleteni olarak tazminattan müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur. Dosya içerisindeki belgelere göre davalı, olaya karışan aracı 1.2.2000 tarihli noter satış sözleşmesi ile aracın önceki maliki Erol Tatar'dan satın almıştır. Aracın davalı adına olan ruhsat tarihi de 2.2.2000'dir. Olay tarihinin 24.1.2000 günü olması karşısında, davalı Mehmet Özgen'in bu aracı, olaydan sonra aldığı ve olay gününde aracın maliki ve işleteni olmadığı anlaşılmaktadır. Şu durumda Mehmet Özgen hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddi gerekirken yazılı şekilde onunda sorumlu tutulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.
3- Diğer davalı Mehmet Aydoğan'ın temyiz itirazlarına gelince;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, özellikle desteğin kusuruna ilişkin raporlardan mahkemece Adli Tıp raporunun hükme esas alınmasına rağmen, zarar hesabına ilişkin raporda ODTÜ bilirkişi kurulu raporundaki kusur oranının esas alınması yanlış ise de karar altına alınan miktar itibariyle bu yanlışlık sonuca etkili görülmediğine göre davalı Mehmet Aydoğan'ın temyiz itirazlarının reddi ile bu davalı yönünden kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte gösterilen nedenle davalılardan Mehmet Özgen yararına BOZULMASINA, davalılardan Mehmet Aydoğan'ın temyiz itirazlarının (3) sayılı bentte, davacıların temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve onlar yönünden kararın ONANMASINA ve temyiz eden davalı Mehmet Özgen vekili için takdir olunan 275.000.000 lira duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının 7.880.000 lirasının davacılara, 1.026.000.000 lira onama harcının davalı Mehmet Aydoğan'a yükletilmesine ve peşin alınan harçların bunlardan mahsubuna ve davalı Mehmet Özgen'den peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10.06.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy