(818 S. K. m. 41, 43, 47, 60) (2918 S. K. m. 109)
Dava: Davacı Müşerref K. (asaleten, Gamze'ye velayeten) vekili Avukat A. Yavuz tarafından, davalı Yüksel Ç. ve diğerleri aleyhine 1.7.1998 gününde verilen dilekçe ile yaramalı trafik kazasından doğan maddi ve manevi tazminat dava, ıslah dilekçesi ve birleşen dava ile istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, davalı Sadık G. hakkındaki davanın reddine dair verilen 1.5.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı M. Korkmaz, %13,2 maluliyet nedeni ile 100 milyon lira sürekli iş görmezlik zararı isteminde bulunmuş, yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda 12.363.000.000 lira zararı olduğu belirlenmiş, buna göre davacı 3.4.2002 tarihli dilekçe ile sürekli iş görmezlik zararını bilirkişi raporunda belirlenen miktar kadar ıslah etmiştir. Aracı işleten davalı Mehmet V., zamanaşımı def'inde bulunmuştur. Mahkemece, adı geçen davalı tarafından zamanaşımı def'inde bulunulduğu ve davalı sürücü hakkında açılan Asliye Ceza Mahkemesindeki ceza davasının af ile ortadan kaldırılması nedeniyle davalı işleten Mehmet V. yönünden 3.4.2002 tarihli ıslah dilekçesi ile istenen sürekli iş görmezlik zararının reddine karar verilmiştir. Karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
BK.nun 60/2 maddesinde haksız eylem aynı zamanda bir suç oluşturuyorsa açılacak tazminat davaları içinde ceza uzamış zamanaşımı süresinin uygulanacağı öngörülmüştür. Diğer taraftan 2918 sayılı yasanın 109 maddesi ile trafik kazasından kaynaklanan tazminat davalarında işletenler için de ceza zamanaşımı süresinin uygulanacağı kuralı getirilmiştir. Bu durumda 13.9.1997 tarihinde gerçekleşen ve TCK 459/2 maddesine uyan dava konusu eylem nedeniyle TCK 102/4 maddelerinde öngörülen 5 yıllık ceza zamanaşımı süresi dolmadan açılan davanın süresinde olduğu kabul edilmelidir. Kaldı ki sürücü hakkında açılan ceza davası 4616 Sayılı Kanun ile ertelenmiştir. Bu haliyle ceza davasının halen sonuçlanmadığı kabul edilmek gerekir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan davalı işleten Mehmet V.'ın ıslah dilekçesi ile istenen sürekli işgörmezlik zararı miktarı ile sorumlu tutulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte açıklanan nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02.07.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy