(818 S. K. m. 41, 47, 49) (2918 S. K. m. 3, 19, 85, 87, 88, 89)
Dava: Davacılar Sinan B. ve Sakin Özel vekili Avukat Mehmet Özel tarafından, davalılar Beyzat M. ve İstaş İnş. San. ve Tic. A.Ş. aleyhine 10/7/2001 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı İstaş İnş. San. ve Tic. A.Ş. hakkındaki davanın reddine, davalı Beyzat M. hakkındaki davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/9/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili Avukat Mehmet Özel ve davalı Beyzat M. taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacılar, davalılardan Beyzat M.'nun sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu yaralandıklarını belirterek diğer davalı İstaş İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş.'nin de araç sahibi olarak, meydana gelen zarardan sorumlu tutulmasını istemiştir. Yerel mahkemece davalı İstaş A.Ş.'nin işleten sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davalı İstaş A.Ş. hakkında açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmiş, karar davacılar ve davalı Beyzat Mutlu tarafından temyiz edilmiştir.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesi gereğince bir motorlu aracın işletilmesinden doğan zarardan işleteni sorumludur. Aynı Yasa'nın 3. maddesinde ise işleten, araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görünen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Somut olayda, davalı Beyzat'ın sürücüsü olduğu 06 GHS 77 plaka sayılı aracın trafik kaydında davalı İSTAŞ A.Ş.'ye ait olduğu anlaşılmaktadır. Davalı İSTAŞ A.Ş. maliki olduğu bu aracı dava dışı Onat İnşaat Limited Şirketi'ne uzun süreli kiraladığını, işleten sıfatının adı geçen şirkete ait olduğunu savunmuş ve bu savunmasına dayanak olarak da 10/5/2000 tarihinde düzenlenen nakliye sözleşmesi başlığını taşıyan adi yazılı belge sunmuştur. Ancak bu sözleşmede davalı İSTAŞ A.Ş.'ye ait 06 GHS 77 plakalı aracın kiralandığına ilişkin herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Davacıların da bu belgeye itirazı üzerine davalı İSTAŞ A.Ş. bu defa yeniden "teslim tutanağı" başlıklı adi yazılı bir belge daha sunmuştur. Bu belge içeriğinde davalı İSTAŞ A.Ş.'ye ait aracın 10/8/2000 tarihinde dava dışı Onat İnşaat Limited Şirketi'ne teslim edildiği belirtilmektedir.
Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. ve 19. maddelerine göre trafik kaydı "işleteni" kesin olarak gösteren bir belge değil ise de, işletenin kim olduğunu belirleyen güçlü bir kanıt niteliğindedir. Davalı İSTAŞ A.Ş. trafikte kendi üzerine kayıtlı aracı dava dışı Onat İnşaat Ltd. Şti.'ne uzun süreli kiraladığını savunmuş ise de, bu savunmayı kanıtlama yönünde sunulan belgeler her zaman düzenlenmesi mümkün adi yazılı belgelerden olup, içerikleri nazara alındığında davalı İSTAŞ A.Ş.'nin işleten olmadığının kabulü için yeterli bulunmamaktadır. Bu durumda davalı İSTAŞ A.Ş. işleten sıfatıyla sorumlu bulunduğundan hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı bulunduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün taraflar yararına BOZULMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 29/4/2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy