(4721 S. K. m. 166, 170, 220)
Davacı C. Tezel vekili Avukat T. Bezek tarafından, davalı M. Tezel aleyhine 29/5/2000 gününde verilen dilekçe ile ziynet ve ev eşyasının aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde bedellerinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/6/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili Avukat T. Bezek tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, eski eşinde kaldığı ileri sürülen bir kısım ev eşyası ile ziynet eşyasının istemine ilişkindir. Mahkemece ev eşyaları yönünden dava kabul edilmiş, ancak ziynet eşyaları yönünden reddedilmiştir.
Davaya konu ziynet eşyalarının bulunduğu ancak davacının dövülerek evden ayrılmak zorunda bırakıldığı sırada davacının bunları alamadan evi terk ettiği anlaşılmaktadır. Evlenirken davacı kadına takılan ziynet eşyaları ona aittir. Bu eşyalar kural olarak davacı kadının tasarrufunda olduğu kabul edilir. Ne var ki, davacının evden ayrılış şekli, davacı kadının davaya konu ziynet eşyalarını üzerinde ya da beraberinde götürmediğine karinedir. Bir başka anlatımla davacı kadının dövülerek evi terk etme zorunda bırakıldığı anlaşıldığına ve giderken ziynet eşyalarını götürdüğü davalı tarafından kanıtlanamadığına göre ziynet eşyasının davalıda kaldığının kabulü gerekir. Aksine düşünce ve gerekçelerle davanın reddi doğru değildir. Karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/6/2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy