(2004 S. K. m. 89)
Dava: Davacı İ. Kuloğlu vekili Avukat N. Temiz tarafından, davalı B. Öztan aleyhine 16/9/2002 gününde verilen dilekçe ile takip borçlusuna borçlu bulunulmadığının tespitinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kabulüne dair verilen 11/12/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazına gelince; dava, 1. haciz ihbarnamesine itiraz edilmemesi üzerine tebliğ edilen 2. haciz ihbarnamesinden sonra takip borçlusuna borçlu bulunulmadığı iddiasına dayanan olumsuz saptama davasıdır.
Davacı, takip borçlusuna borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece istem kabul edilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir.
İcra ve İflas Yasasının 89/3. maddesine gereğince; üçüncü kişi 1. haciz ihbarnamesinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde itiraz etmezse borç zimmetinde sayılır ve bu durum üçüncü kişiye 2. haciz ihbarnamesiyle bildirilir, üçüncü kişi 2. haciz ihbarnamesinin tebliğinden itibaren yedi gün içinde takip borçlusuna borçlu bulunmadığının tespiti amacıyla menfi tespit davası açabilir, belirtilen süre içinde menfi tespit davası açan üçüncü kişi takip borçlusuna borçlu olmadığını kanıtlamak zorundadır.
Şu durumda, takip borçlusuna borcu olmadığını kanıtlama yükünün davacıya ait bulunduğu benimsenip davacının takip borçlusuna borçlu olup olmadığı incelenip belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmek gerekirken, ispat külfeti davalıya yükletilmek suretiyle ve davacının takip borçlusuna borçlu bulunduğunu davalı tarafın kanıtlayamadığı gerekçesiyle istemin kabul edilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının 1 sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30.10.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy