(818 S. K. m. 45)
Dava: Davacı Osman vekili tarafından, davalı Ada ve T. Yol İş Sendikaları aleyhine 8.5.1998 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11.11.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava ölümle sonuçlanan trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının yoksun kaldığı destek tazminatlarının belirlenmesi amacıyla alınan 20.7.1999 tarihli ilk bilirkişi raporunun verilmesinden sonraki 24.11.1999 tarihli beyanında rapora bir itirazı olmadığını bildirdiğine göre bu raporda belirtilen olguları ve bu bağlamda yetiştirme giderleri ile ilgili belirlemeleri kabul ettiği anlaşılmaktadır. Ancak ne var ki davanın devamı sırasında asgari ücretteki artışlar nedeniyle olabilecek artışlar davanın kesinleşme aşamasına kadar isteyebilir. Kamu düzenine ilişkin olan asgari ücret artışları farazi olarak belirlenen destek zararları için dikkate alınmalıdır.
Davacının asgari ücret artışlarından önceki raporlara itiraz etmemiş olması davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşturmaz. O halde davacının eşinden dolayı yoksun kaldığı destek tazminatı için karar tarihine en yakın asgari ücrete göre hesaplanmış bilirkişi raporuna göre verilmelidir. Çocukları ile ilgili destek tazminatları ise itiraz etmediği ilk rapordaki ( asgari ücret dışındaki ) destek payı ve yetiştirme gider oranları ( % 10 ) esas alınmak suretiyle belirlenmelidir. Yerel mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın ( 2 ) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının ise ( 1 ) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 8.12.2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy