(2330 S. K. m. 1)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat tarafından, davalılar Ümit ve Sezgin aleyhine verilen dilekçe ile nakdi tazminatın rücuen tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/9/2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Ümit tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, 2330 sayılı kanun gereği yapılan nakdi tazminat ödemesinin rücuen tahsiline ilişkindir. Yerel mahkemece dava kabul edilmiş, karar davalılardan Ümit tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı Bakanlık, 2330 sayılı Nakdi Tazminat Kanunu gereği dava dışı polis memuru Ali'ye ödediği tazminatın rücuen tahsilini istemektedir. Ödemenin dayanağı eylem nedeniyle Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/11 Esas-2000/9 Karar sayılı ilamına göre yapılan ceza yargılamasında nakdi tazminat bağlanan görevli Ali'yi yaralayanın Sezgin olduğu; davalılardan Ümit'in adı geçen görevliye karşı herhangi bir eylemi bulunmadığı, bu davalının müessir fiilde bulunduğu kişinin Enver isimli başka bir polis memuru olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda davalı Ümit'in kendisine nakdi tazminat ödenen Ali'nin yaralanmasında bir katkısı bulunmadığına ve davalının eylemi ile meydana gelen zarar arasında uygun bir illiyet bağı bulunmamasına göre davalı Ümit'in de tazminattan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı Ümit yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 4/12/2003 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy