(818 S. K. m. 41)
Dava: Davacı Tır Tur Uluslararası Taş. Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat İbrahim Tavan tarafından, davalı Körfez Belediye Başkanlığı aleyhine 29.4.2002 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31.3.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava kısmen kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.
Davacı şirket, yurtdışından gelen emvalin tahmil, nakliye ve tahliye işini yapmakta olup, davalıya ait iskeleyi kullanmak üzere davalı Belediye'ye başvurduğunu, fiyat ve şartların belirlendiğini, buna rağmen gelecek ilk gemi için liman ücreti ödeneceğini belirtip izin istendiğinde davalının izin vermemesi üzerine yükün başka bir limana indirilmesi nedeniyle uğradığı zararın tazminini istemiştir. Yerel mahkemece davalının ton başına 1.30 USD ücret ödenmesi ve üç gün önceden haber verilmesi koşuluyla limanın kullanılabileceğini belirttiği, davacının kendisine verilen bu taahhüde güvenerek tahliye işlemlerini davalı limanından yapacağı düşüncesiyle hareket ettiği, yükün limana geldiği tarihte liman dolu olduğundan gerekli boşaltma yapılamadığı, davacının on gün önceden müracaatı bulunduğunu, dolayısıyla davalının akit müzakeresi sırasında kusurlu davrandığını ( culpa in contrahendo ) belirterek zararın tazminine karar verilmiştir. Davacının kullanmak istediği yükleme ve boşaltma limanı davalı Belediye'nin denetimi altındadır. Davacı tarafından davalı Belediye'ye gönderilen 5.3.2002 tarihli yazı ile davacının üçüncü kişi ile yaptığı denizden taşıma sözleşmesine ilişkin gemilerin sayısı ve genel olarak boşaltma süresi bildirilerek izin istenilmiştir. Belediyece bu yazıya karşı 8.3.2002'de, daha önceki davacı başvurusu üzerine 1.2.2002 tarihli yazı aynen yazılmış, bu yazının alt kısmına düşülen notta, 1.2.2002 tarihli yazıdaki koşulların yerine getirilmesi durumunda limanın kullanılmasında sakınca olmadığı bildirilmiştir. Dayanak 1.2.2002 tarihli yazıda ise, şirketlerin üç gün önceden dilekçe ile müracaatı ve ücretin vezneye yatırılarak izin belgesi almaları öngörülmüştür. Açıklanan bu süreç itibarıyla taraflar arasında işin niteliğine uygun bir sözleşme oluşmadığı anlaşılmaktadır. Nitekim davacı da kendine düşen yükümlülüğü yerine getirmemiş, ücreti yatırmamıştır. Şu durumda dava tümden reddedilmek gerekirken, kısmen kabulü usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23.4.2005 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
KARŞI OY :
Dosyadaki yazılara, karara uygun kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılamıyorum.
Full & Egal Universal Law Academy