(818 S. K. m. 101)
Dava: Davacı Türk Telekomünikasyon A.Ş. vekili Avukat D. Ekici tarafından, davalı M. Paşahan aleyhine 16.6.1999 gününde verilen dilekçe ile davacı kuruluşa ait telefon kablosuna verilen zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin (miktar yönünden) reddine dair verilen 12.9.2000 ve 8.6.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Yapılan yargılama sonucunda mahkemece 12.9.2000 tarihli kararla davanın kabulü ile 108.676.333 lira maddi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsiline hükmedilmiştir. Karar, davacı tarafından olay tarihinden itibaren faiz istemiyle temyiz edilmiştir. Mahkemece verilen 8.6.2004 tarihli karar ile de miktar yönünden kararın kesin olduğu nedeniyle davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davacı bu kararı da temyiz etmiştir.
HUMK. nun 427/2 maddesinde miktar veya değeri 40.000.000 lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. denilmiştir. Davanın açıldığı 16.6.1999 tarihinde kesinlik sınırı 20.000.000 lirasıdır. Kararın verildiği 12.9.2000 tarihinde ise kesinlik sınırı 40.000.000 lira olup mahkemece hüküm altına alınan miktar ise 40.000.000 lira sınırının üstünde olduğu gibi, temyize konu edilen faiz alacağı miktarı da 40.000.000 liranın üstündedir. Bu nedenle mahkemenin 8.6.2004 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildi ve işin esasının incelenmesine geçildi:
Davanın dayanağı haksız eylem olup; faizin olay tarihinden yürütülmesi istenilmiştir. Bu nedenle, ayrıca temerrüt koşulu aranmaksızın; haksız eylem tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Mahkemece, gerekçe de gösterilmeksizin dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş bulunması doğru görülmemiştir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK. nun 438. maddesi uyarınca karar düzeltilerek onanmalıdır.
Sonuç: Yerel mahkemece verilen temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 8.6.2004 günlü kararın yukarıda açıklanan nedenle kaldırılmasına; temyiz olunan 12.9.2000 tarihli kararın yukarıda gösterilen nedenle hüküm fıkrasının faize ilişkin bölümünde yer alan dava tarihi olan 16.6.1999 yerine olay tarihi olan 19.8.1998 yazılmasına; 12.9.2000 tarihli kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 05.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy