(2330 S. K. m. 1)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Yüksel E. tarafından, davalı İhsan G. ve diğerleri aleyhine 6.11.2001 gününde verilen dilekçe ile 2230 sayılı Yasa uyarınca ödenen nakdi tazminatın rücuan tahsilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Cihangir Hamza K. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, 2330 sayılı Yasa uyarınca ödenen nakdi tazminatın polis memurlarına görevleri sırasında haksız eylemde bulunan davalılardan rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, karar davalılardan Cihangir Hamza K. tarafından temyiz edilmiştir.
Uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Davalılar, olay tarihindeki ücrete göre hesaplanan nakdi tazminat miktarından sorumludur. Somut olayda haksız eylem 23.11.1999 tarihinde gerçekleşmiştir. Nakdi Tazminat Komisyonu 24.5.2001 tarihli kararı ile -karar tarihindeki en yüksek devlet memuru aylığına göre hesaplanan- nakdi tazminat ödenmesine karar vermiştir. Uyuşmazlık haksız eylemden kaynaklandığına göre, olay tarihindeki en yüksek devlet memuru aylığı esas alınarak rücua konu tazminat miktarı belirlenmelidir.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Dava, rücua ilişkin olup davalıların sorumluluklarının oranı belirlenmelidir. İstek, müşterek müteselsil olsa dahi olayda üç davalı ve sorumlu vardır. Tüm tazminatın davalılardan müşterek müteselsil alınması yerine her bir davalının ne miktarda sorumlu olduğu belirlenip buna göre karar verilmelidir.
Anılan yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) ve (3) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 20.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy