(2918 S. K. m. 85) (492 S. K. m. 13)
Dava: Davacı Göksel D. tarafından, davalı Kemal B. ve diğerleri aleyhine 6.3.2002 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.3.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın davalı sürücü Kemal B., araç maliki Nurşen A. ve araç sigorta şirketinden tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davalılar sürücü ve sigorta şirketi yönünden dava kısmen kabul edilmiş, davalı kayıt maliki yönünden ise ret kararı verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Zarara sebebiyet veren olaya karışan araç davalı Nurşen A. adına kayıtlıdır. Davacı, bu kaydı esas alarak davasını işleten sıfatıyla ona yöneltmiştir. 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85. maddesine göre bu yasaya tabi araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi kabul edilmiştir. İşletenin, motorlu aracın işletilmesinden doğan zararlardan sorumluluğu için kendisinin kusuru aranmayacaktır. Zararın, motorlu aracın işletilmesinin uygun sonucu olması yeterlidir. Somut olayda, araç sahibi olduğu anlaşılan davalı Nurşen A.'ın da zarardan sorumlu tutulması gerekirken, hakkındaki davanın reddi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3- Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Buna rağmen bakiye harcın davacıdan tahsiline şeklinde hüküm kurulması doğru değildir. Çünkü davanın reddi hariç harç daima davalıya yükletilir. Bakiye harcın davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, davacıdan tahsili kararı usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni sayılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) ve (3) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 25.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy