(818 S. K. m. 45, 47) (765 S. K. m. 448, 452/1, 456/4)
Dava: Davacı Meryem K. ve diğerleri vekili Avukat İbrahim T. tarafından, davalılar Salih Y. ve diğerleri aleyhine 28.12.2001 gününde verilen dilekçe ile desteğin öldürülmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.7.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Hamit Y., Osman Y. ve Muhammet Y. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılardan Hamit Y.'ın temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalılardan Osman ve Muhammet Y.'ın temyizi yönünden; Dava, desteğin öldürülmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar davalılardan Hamit Y., Osman Y. ve Muhammet Y.tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar destekleri Ali K.'in davalıların ortak haksız eylemleri sonucu öldüğü iddiasıyla destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemişlerdir. Olayla ilgili Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan ceza yargılaması sonunda davalılardan Hamit Y.'ın eylemi kastı aşan şekilde adam öldürme; davalılardan Muhammed Y. ve Osman Y.'ın eylemi ise müessir fiil olarak kabul edilerek Hamit Y. TCK. nun 448. maddesi yollamasıyla 452/1. maddesinden; Osman Y. ve Muhammed Y. TCK. nun 456/4. maddesinden mahkum olmuşlardır ve bu karar kesinleşmiştir. Davacıların istemi desteğin öldürülmesi nedeniyle tazminata ilişkin olup ceza mahkemesi kararına göre desteğin ölümü ile davalılardan Muhammet Y. ve Osman Y.'ın eylemi arasında illiyet bağı yoktur. Şu durumda Muhammet Y. ve Osman Y. hakkındaki davanın reddi gerekir.
Anılan yön gözetilmeden belirtilen davalıların da destekten yoksun kalma ve manevi tazminattan müştereken müteselsilen sorumlu tutulmaları usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) nolu bentte gösterilen nedenle davalılardan Muhammet Y. ve Osman Y. yararına BOZULMASINA, davalı Hamit Y.'ın temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddi ile hükmün ona yönelik bölümünün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalılardan Hamit Y.'a yükletilmesine ve diğer davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 27.10.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy