(1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı Erol Aydın tarafından, davalı İhsan Songün aleyhine 27.05.2002 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu uğranılan zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 06.06.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı, zeytin fidanlığı bulunan taşınmazına, davalıya ait hayvanların zarar verdiğini, mahkemece yapılan tespitte 2.050.000.000 TL civarında zarar belirlendiğini belirterek uğradığı zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı ise, kendisine ait hayvanların zarar vermediğini ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, istemin bir bölümü hüküm altına alınmıştır.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden; davacının sulh hukuk mahkemesine başvurarak tespit yaptırdığı, tespite alınan bilirkişi raporunda 205 adet 3 yaşlarındaki zeytin fidanlarının keçiler tarafından yenmek ve kırılmak suretiyle zarar gördüğü, bu zararın bir yıllık ürün kaybına yol açtığı, bir yıllık verim kaybının 2.050.000.000 TL olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.
Mahkemece yapılan keşfe katılan bilirkişi raporunda ise, dava konusu taşınmaz üzerinde 3 yaşlarında 200 adet zeytin fidanı ile 20 adet çeşitli (kiraz, vişne, şeftali vb) meyve fidanları bulunduğu, hepsinin keçilerin yemesi ve kemirmesi sonucu kuruduğu, bunların sökülerek yerine yenilerinin dikilmesi gerektiği belirtilerek, yeniden dikim giderleri olarak 1.600.000.000 TL zarar hesaplanmış ve mahkemece bu son rapor gözetilerek istem kabul edilmiştir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesi gereğince yargıç, tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Yerel mahkemece, davacı bir yıllık ürün gecikme bedeli olarak 2.050.000.000 TL istediği halde, son bilirkişi raporuna dayanıp istemin niteliği değiştirilerek 1.600.000.000 TL'na karar verilmiş olması Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 74. maddesine aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının 1 sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24.06.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy