(818 S. K. m. 41, 50) (1086 S. K. m. 45)
Dava: Davacı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili Avukat F. Geyik tarafından, davalı M. N. Gürer ve E. Erol aleyhine 19.6.1998 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 3.12.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, davalıların görevlerini ihmali sonucu doğan zararın ödetilmesine ilişkindir. Mahkemece davalıların kişisel yarar sağlamadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki kanıtlara göre davalıların genel sekreterlik görevi yaptıkları Basketbol Federasyonunda şef olarak çalışan dava dışı E. S. Özdemir'in gerçek dışı belgelerle hak sahibi olmayan bazı kulüpler adına ödeme belgeleri düzenlediği ve bu şekilde aldığı paraları kulüplere de vermeyerek zimmetine geçirdiği anlaşılmaktadır.
Davalılar yaptıkları görev itibarıyla hangi kulüplere ne şartlarda ödeme yapılması gerektiğini bilmek durumundadırlar. Buna rağmen hazırlanan ödeme belgelerinin gerçek bilgilere dayanıp dayanmadığını incelemeden hiç oynanmamış maçlar için bile ödeme yapılmasına tahakkuk memuru sıfatıyla imzaladıkları belgelerle onay vermişlerdir. Bunun yanında ödemelerin belgelerde yazılı hak sahiplerine ulaşıp ulaşmadığını da takip etmemişlerdir. Bu işlemlerin dava dışı şef tarafından gerçekleştirilmiş ve tüm paralarında onun tarafından alınmış olması davalıları sorumluluktan kurtarmaz.
Davalıların zimmet eylemini gerçekleştiren şef ile birlikte hareket etmedikleri kabul edilse bile görevlerinin gerektirdiği dikkat ve özeni göstermemiş olmaları nedeniyle doğan zarardan sorumludurlar. Dava konusu zararın ayrıca zimmet eylemini gerçekleştiren E. S. Özdemir'den de ayrı bir dava ile istendiği anlaşılmaktadır. Bu duruma göre zarar aynı nedenlerden kaynaklandığından bu iki dava gerekirse birleştirilerek müteselsil sorumluluğa karar verilmeli, eğer o dava sonuçlanmış veya başka bir nedenle birleştirme mümkün olmazsa tahsilde tekerrür oluşturmayacak şekilde davalılardan tahsiline karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde davanın tümden reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 27.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy