(818 S. K. m. 43) (2330 S. K. m. 1)
Davacı Hazine vekili Avukat R. A. tarafından, davalı T. K. aleyhine 15.10.2002 ve 2.12.2002 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29.12.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, 2330 Sayılı Yasa'dan kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı idare, davalı polis memurunun sürücüsü olduğu aracın trafik kazası sonucu devrilerek içinde bulunan kamu görevlilerinin ölmesi nedeniyle ölenlerin yakınlarına 2330 Sayılı Yasa uyarınca ödediği nakdi tazminatın rücuen davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı sürücü hakkında Asliye Ceza Mahkemesi 'ne açılan ceza davasında davalı kusurlu bulunarak dava mahkumiyetle sonuçlanmış ve karar kesinleşmiştir. Eldeki iş bu davada mahkemece yeniden kusur incelemesi yaptırılmış ve davalının kusursuzluğuna ilişkin bilirkişi raporu hükme dayanak yapılarak davanın reddine karar verilmiştir. Davalı hakkında açılan ve kesinleşen ceza davasında davalı kusurlu bulunduğuna ve mahkumiyet kararı verildiğine göre bu defa yeniden yaptırılan bilirkişi incelemesi dayanak yapılarak davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Bilirkişi raporunda trafik kazasının asıl nedeni olarak gösterilen teknik arıza BK.nun 43. maddesi kapsamında tazminattan indirim nedeni olabilir. Bu durumda davanın tümden reddi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy