(5860 S. K. m. 16, 17) (4721 S. K. m. 24) (818 S. K. m. 49)
Dava: Davacı Kemal Uzan vd. vekili Avukat İ.Hakkı Özgür vs. tarafından, davalılar Aydın Doğan vd. aleyhine 15.3.2002 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle 01.0300.000.000.000 TL. manevi tazminat, davalıların beyanlarının düzeltilmesi ve kararın yayınlanmasının istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Mehmet Y.Yılmaz yönünden husumetten, öteki davalılar yönünden esastan reddine dair verilen 9.12.2003 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili, duruşmasız olarak incelenmesi davalılardan Aydın Doğan vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne ve tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davalı Mehmet Y.Yılmaz hakkındaki davanın husumetten, diğer davalılar hakkındaki davanın esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacılar ve davalılardan Aydın Doğan tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davalı Aydın Doğan'ın temyiz itirazı yönünden; 5860 sayılı Basın Yasası 16 ve 17. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde basın yoluyla işlenen haksız eylemlerden doğan maddi ve manevi zararlardan dolayı mevkutelerde yazıyı yazanla birlikte sorumlu müdürünün ve sahibinin müteselsilen sorumlu oldukları anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen yayınların sahibi Milliyet Gazetecilik AŞ tüzel kişiliğidir. Davalı Aydın Doğan ise tüzel kişiliğin temsilcisidir. Temsilcinin sorumlu tutulmasına yasal dayanak yoktur. Bu nedenle anılan davalı hakkındaki davanın husumetten reddi gerekirken esastan reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
2- Davacıların temyiz itirazlarına gelince;
a) Davalı Mehmet Y.Yılmaz, davaya konu edilen yayınların Genel Yayın Yönetmeni olup sorumlu müdür olmadığından bu nedenle sorumluluğu yoktur. Ne var ki anılan davalı dava konusu yapılan yayınlardan 5.2.2002 ve 7.2.2002 tarihli yayınlardaki yazıların yazarıdır. Bu nedenle Basın Yasası'nın yukarıda açıklanan hükümleri gereği sorumluluğu vardır. Bu nedenle 5.2.2002 ve 7.2.2002 günlü yayınlar yönünden davalı Mehmet Y.Yılmaz hakkındaki davanın husumetten reddi doğru değildir. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.
b) Davacılar yedi ayrı yayına dayanarak manevi tazminat istemişlerdir. Yerel mahkemece tarafların uzun süredir, kendilerine ait yazılı ve görsel medyada birbirleri aleyhine yayın yaptıkları ve karşılıklı atıştıkları, dava konusu yayınların da bunun sonucu olduğu, davacıların da benzer yayınlarda bulunduğu bu nedenle Medeni Kanun 24 ve Borçlar Kanunu'nun 49. maddelerinde öngörülen şartların oluşmadığı gerekçesiyle bir kısım davalılar hakkındaki dava esastan reddedilmiştir.
Davalılar Uzan Grubuna ait Star Gazetesi'nin bazı sayılarında Aydın Doğan ve tüm Doğan Grubuna ilişkin olarak haksız surette kişilik haklarına tecavüz ettiklerini savunmuşlardır ve bu yayınları dosyaya sunmuşlardır. Ne var ki mahkemece dava konusu yayınlar ve davalıların savunmada belirttikleri yayınla ayrı ayrı irdelenip, davacıların hangi yayınlarla dava konusu yayınlara neden oldukları açıkça belirlenmemiştir. Yukarıda açıklandığı üzere genel gerekçe olarak belirtilerek dava reddedilmiştir. Oysa mahkemece yapılacak iş dava konusu yayınlar ve davalıların dayandıkları yayınlar tek tek irdelenerek varılacak sonuca göre karar vermektir. Bu yönün gözetilmemiş olması bir diğer bozma nedenidir.
c) Davacılar yedi ayrı yayından dolayı manevi tazminat istemişlerdir. Ancak davacılar hangi yayın nedeniyle ne miktar tazminat istediklerini dava dilekçesinde belirtmemişler ve yargılama sırasında da mahkemece davacılara bu yönde bir açıklama yaptırılmamıştır. Dava konusu yapılan yayınlardan sorumlu olanların farklı olması da dikkate alınarak davacılara hangi davacı için hangi yayından dolayı ne miktar tazminatın hangi davalıdan istendiğinin açıklattırılması davanın sağlıklı sonuçlandırılması açısından önemlidir. Bu yönün gözetilmemiş olması da kararın bozulmasını gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 1 nolu bentte gösterilen nedenle davalı Aydın Doğan yararına, 2-a, b ve c nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 28.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy