(818 S. K. m. 44)
Dava: Davacı Ö. Yener ve N. Erkalencik vekili Avukat O. Bozkurt tarafından, davalı K. Elektronik Cihazlar AŞ. ve E. Şipal aleyhine 31.5.2002 gününde verilen dilekçe ile kaybolan kredi kartı ile davalı işyerinden yapılmış alışveriş bedelinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.12.2003 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, çalıntı kredi kartı ile harcama yapılmasından kaynaklanan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece, dava reddedilmiştir. Davacının kartını çalan kişi, daha sonra bu kredi kartı ile davalı şirketten alışveriş yapmıştır. Davacı, kredi kartının çalındığını bankasına geç bildirdiğinden dolayı harcama bedelini ödemek zorunda kalmıştır. Davalı şirketin, kredi kartını kabul ederken kimlik sormadığı ve özensiz davrandığını belirten davacı, ödediği harcama bedelinin tahsilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı şirket, davaya cevap ve temyiz dilekçelerinde, kredi kartı ile yapılan alışverişlerde kimlik sorup gerekli kontrolleri yaptıklarını, ancak buna rağmen her zaman gerçek kart sahibi olmadığının anlaşılmasının mümkün bulunmadığını savunmuştur. Davalı şirketin, kredi kartı ile yapılan alışveriş sırasında kartı kullanan kişiden kimlik sorma yükümlülüğünü yerine getirmede özensizliği olduğu anlaşılıyorsa da, tazminat kapsamı belirlenirken, zararın doğumunda davacının da kartın kaybolduğunu bankaya geç bildirmekten kaynaklanan bölüşük kusurunun bulunduğundan doğan zararın bir bölümüne katlanmalıdır. O halde davacının bölüşük kusuru nedeniyle zarardan indirim yapılması gerekirken isteğin tamamına hükmedilmiş olması bozmayı gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08.11.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy