(2918 S. K. m. 85) (1086 S. K. m. 275, 363)
Dava ve Karar: Davacı H. K. vs. vekili Avukat B. E. (Y.) tarafından, davalı M. T. aleyhine 9.2.1999 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25.9.2002 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, trafik kazası nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece dava, davalı kusursuz olduğundan reddedilmiş, kararı davacı taraf temyiz etmiştir.
Davacıların desteği, yaya üst geçidine 25 m. mesafede karşıdan karşıya geçmek isterken davalının aracı ile çarpması sonucu ölmüştür. Dosyadaki belgelerden, olay tarihinde bu üst geçidin yaya trafiğine açık olup-olmadığı, birbiri ile çelişen iki cevap bulunduğundan belirgin değildir. Yine hükme esas alınan 7.5.2001 tarihli Adli Tıp Kurumu'nun kusura ilişkin raporu hem üst geçidin yaya trafiğine açık olmadığını hem de destek en yakın yaya üst geçidi kullanmadığından bahsedilmekle kendi içinde çelişkilidir. Mahkemece, öncelikle olay tarihinde adı geçen yaya üst geçidinin yaya trafiğine açık olup olmadığının açıklığa kavuşturulması için ilgili mercilerden bu hususun usulünce sorularak araştırılması gerekir. Bu husus belirlendikten sonra ise mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi ile olay yerinde inceleme yapılarak, bariyer vb. olup olmadığı gibi hususlar da gözönünde tutularak kusur oranının belirlenmesi ve varılacak sonuca göre hüküm kurmak gerekir. Eksik incelemeye dayalı olarak verilen karar usul ve yasaya aykırı görüldüğünden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23.09.2004 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy