(2577 S. K. m. 2)
Davacı H
tarafından, davalı M
. Belediye Başkanlığı aleyhine 16.09.2004 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27.05.2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Davacı, İmar Affı Yasası ve ilgili yasalar gereği muhafaza edilecek yapılar sınıfında olan gecekondusunun haksız olarak yıkıldığını iddia ederek tazminat talep etmiştir.
Davalı, gecekondunun imar planında yol ve park alanında kaldığını, korunmasının mümkün olmadığını ve bu nedenle yakıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı belediye, yasal düzenleme ile kendisine verilen takdir yetkisini kullanarak eylemde bulunmuştur.
Zararın da bu eylem nedeniyle meydana geldiği iddia edilmiştir. Böyle bir eylem, hizmet kusurunu oluşturduğundan bundan doğacak zararda tam yargı davasının konusunu teşkil eder.
Bu konuda yasal düzenlemeyi oluşturan 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi hükmüne göre, idari işlem ve eylemlerden dolayı hakları zarara uğrayanlar tarafından açılacak tam yargı davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerekir. Yasa gereğince davacının yaptırdığı bina yıkıldığına göre bundan doğan zararın tazmini davasında İdari Yargı yeri görevlidir.
Mahkemece, davanın yargı yolu bakımından reddine karar vermek gerekirken işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy