(818 S. K. m. 43, 44, 47) (2918 S. K. m. 98, 99)
Dava: Davacı Ali K. vekili Avukat Hasan A. tarafından, davalılar Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı ve diğerleri aleyhine 24.12.1998 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 9.6.2005 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan belediye vekili Avukat H. Mutlay P. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar : Dava, trafik kazası nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemenin 30.12.2002 tarihli ilk kararında (5 milyar TL maddi tazminatın davalılardan sigorta şirketi ile sürücüden tahsiline, 1 milyar TL manevi tazminatın sürücüden tahsiline, davalılardan belediye hakkındaki davanın ise reddine) karar verildiği, o kararın davalılar tarafından temyiz edilmediği, davacının temyizi üzerine davalı belediyenin de sorumluluğuna karar verilmek üzere bozulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bozmaya uyulmuştur. Ne var ki, 30.12.2002 tarihli ilk kararın sigorta şirketi aleyhine icraya konulduğu ve maddi tazminatın (limit dahilinde) bu davalı tarafından ödendiğinin belirlenmesi üzerine, mahkemece bu kez (ödeme nedeniyle davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın reddine, 5 milyar TL maddi ve 1 milyar TL manevi tazminatın davalılardan belediye ve sürücüden müteselsilen tahsiline) biçiminde karar verilmiştir. Kararı davalılardan belediye temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Maddi tazminata yönelen temyiz itirazına gelince; mahkemece hükmolunan 5 milyar TL maddi tazminat miktarı, 30.12.2002 tarihli kararın icraya konulması sonucu sigorta şirketi tarafından limit dahilinde (3 milyar TL.sı) ödenmiş olduğundan davacıya ikinci kez tahsil etme hakkı tanınacak biçimde davalı belediyenin ödenmiş maddi tazminatla da sorumluluğuna karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
3- Manevi tazminata yönelen temyiz itirazına gelince; mahkemenin 30.12.2002 tarihli kararında hükmolunan 1 milyar TL manevi tazminatla sürücünün sorumluluğu kesinleşmiş bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla sürücü ilk kararı temyiz etmediğinden o kararın sürücü aleyhine icraya konulması olanaklıdır. Mahkemece bu kez karar verilirken belediyenin aynı miktarla ve sürücüyle birlikte zincirleme sorumlu tutulması, aynı tazminatın iki defa ödenmesi sonucunu doğurur. Bu itibarla manevi tazminat yönünden ödemede mükerrerlik olmamak üzere sorumluluğa karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu yön gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın 2 ve 3 sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 07.11.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy