(818 S. K. m. 47)
Davacı T.Ü. ve diğerleri vekili Avukat T.Ü. vd. taraflarından, davalılar Y.K. ve diğerleri aleyhine 16.5.2003 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle toplam 17 milyar TL. manevi tazminat istenmesi üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile toplan 9 milyar TL. manevi tazminatın tahsiline dair verilen 28.10.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içersindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan T.Ç., H.K. ve E.Y.'ın tüm ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2. Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldın nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istem kısmen kabul edilmiş, karar taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacılardan T. Ü. ve A. Ü. avukat olup 29.4.2002 tarihine kadar davalı dergiyi çıkaran odanın vekilliğini yürütmüşlerdir. Diğer davacılar ise davalı dergiyi çıkaran odanın eski yönetim kurulu üyeleri olup diğer davcı avukatları odadan alamadıklar ücretlerinin tahsili için vekil tayin eden kişilerdir.
Davacılar üç ayda bir yayınlanan "İzmir Umum Kamyon ve Kamyonetçiler Odasının Sesi" Dergisinin "Ekim 2002" tarihli sayısında yayınlanan "Başkanın Köşesi" sayfasında "Anlayış Farkı" başlığıyla ve diğer sahifelerde "Borcumuz Namusumuzdur" başlıklı yazılardan davcılardan odanın eski avukatı T.Ü. ve eski yöneticiler T.Ç., H.K. ve E.Y.'ın diğer davacılar avukat A.Ü ve T.Ü. vasıtasıyla yaptıkları İcra takipleri ve alacakların tahsili gibi yasal işlemlerin belgelerinin de yayınlanarak davacı avukatların "tefeci" olmakla itham edildiği, belgelerin "tefecilere ödenen paraların belgeleri" olarak avukatların isimleri belirecek şekilde yayın yapıldığı, davacı eski yöneticiler için de "ihmalkar, beceriksiz, bilgisiz, insafsız ve pişkin olmakla" itham edilmekle davacıların kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu iddiasına davalı manevi tazminat istemişlerdir. Mahkeme davacılardan T.Ü. ve A.Ü. 'ün istemi kısmen, diğer davacıların istemi, aynen kabul edilmiştir.
Davaya konu yayında "davalı odanın eski yönetim kurulu üyelerinin yönetim değişikliği sonrası odadan olan maaş alacakları için yeni yönetimle görüşmeden icraya vermeleri nedeniyle asıl alacak miktarının 15.5 milyar TL iken tefecilerin ve binen faizin masraflarıyla bu miktarın 22 milyar TL'yi bulduğu" ifade edilmiş, icra takipleri nedeniyle yapılan ödemeler ilişkin belgeler ve takip talepleri de bunların belgeleri olarak yayınlanmıştır.
Tüm dosya kapsamı ve dava konusu yayın içeriğine göre "tefeci" sözcüğü davacı avukatlara yönelik olarak kullanılmamıştır. Yayında kullanılan kavram vekalet ücreti ile örtüşmemektedir. Anılan kavram paradan para kazanmayı ifade etmektedir. Kullanılan ifadeden icra takipleri nedeniyle davacı avukatlara ödenen vekalet ücreti nedeniyle onların -tefeci- olduğu bir ima da çıkmamaktadır. Şu haliyle davacılardan T.Ü. ve A.Ü. 'ün istemlerinin reddi gerekir. Bunlara yönelik kişilik haklarına saldırının varlığından söz edilemez.
Anılan yön gözetilmeden verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın (2) bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacılardan A.Ü. ve T.Ü' ün temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacılardan T.Ç., H.K. ve E.Y.'ın tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 29.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy