(2330 S. K. m. 1, 2) (818 S. K. m. 51)
Dava : Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat Nurdan Ç. tarafından, davalı Nazif Y. aleyhine 10.11.1998 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.6.2004 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Davacı davalının kullandığı araç ile devriye gezen aracına çarpması sonucu yaralanan polis memurlarına 2330 sayılı Yasa gereğince ödenen tazminatın rücuen tahsilini istemiştir. Olay nedeniyle kendisine tazminat ödenen Ensari Ç.'ın olay nedeniyle yedi gün ve gücünden kalacak şekilde yaralandığı ceza dosyasında ve temyize konu bu dosya içindeki delillerle sabit olup bozma öncesi verilen mahkeme kararında da yedi gün işten kalacak şekilde yaralandığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Bozma sonrası görüşüne başvurulan ve hükme esas alınan raporunda ise polis memuru Ensari Ç.'ın 10 gün işten kalacak şekilde yaralandığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Yerel mahkemece rucüya tabi miktarın yedi gün işten kalacak şekilde ödenmiş olan tazminat olduğu gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın ( 2 ) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, davacının tüm davalının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10.2.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy