(818 S. K. m. 41)
Dava: Davacı İkram Kuş vekili Avukat Necmi Doğan tarafından, davalı Gümrük Müsteşarlığına izafeten Mersin Gümrükler Başmüdürlüğü aleyhine 24.6.2003 gününde verilen dilekçe ile araçlara haksız yere el konulması nedeniyle uğranılan kazanç kaybının ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30.6.2004 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, davacıya ait uluslararası taşımacılıkta kullanılan araçlara haksız yere el konulması nedeniyle uğranılan kazanç kaybının ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istem yargılama sebebi ile el koyma işleminde davalı idarenin kusur ve ihmalinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacı kendisine ait 01 L 8164 ve 01 L 8165 plakalı araçları trafik kayıtlarına güvenerek satın aldığını, Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1996/240 Esas sayılı dosyasında kendisinin hiç bir ilgisi olmadığı halde 11.4.2001 tarihinden 9.7.2001 tarihine kadar (89 gün) araçlara haksız yere el konularak kazanç kaybına yol açıldığını iddia ederek tazminat isteminde bulunmuştur. Davalı vekili cevabında, söz konusu araçların 1996 yılında 38 KE 536 ve 38 KD 489 plaka nolarını taşımakta iken toz şeker kaçakçılığında kullanılması üzerine yapılan tahkikat sürerken 25.6.1997 tarihinde davacıya satıldığını ve plakalarının -01- olduğunu belirterek kaçakçılık nedeniyle açılan Ağır Ceza Mahkemesindeki kamu davası sırasında el konulmasında hukuka aykırılık olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Dosyadaki delillerden davaya konu araçların daha önce Kayseri plakası taşımakta iken 1996 yılı Nisan ayında toz şeker kaçakçılığında kullanıldıkları ancak yapılan tahkikat sırasında trafik kaydına devredilemeyeceğine dair herhangi bir şerh konulmadan 25.6.1997 tarihinde davacı tarafından satın alınıp plakaları -01- olarak değiştirilmiş, bu arada kaçakçılıkla ilgili açılan Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 1996/240 Esas sayılı kamu davası sırasında 11.4.2001 tarihinde araçlara el konulup daha sonra teminat karşılığında 9.7.2001'de davacıya teslim edilmiştir. Anılan yargılama sonunda davaya konu araçların iadesine karar verilmiştir.
Davacı araçları satın aldığında trafik kayıtlarında herhangi bir kısıtlama ve şerh söz konusu değildir. Kaldı ki davacının söz konusu kaçakçılık olayı ile de ilgisi bulunmamaktadır. Bu haliyle davacı iyiniyetli olup araçlarına el konulması sonucu uğradığı kazanç kaybının karşılanması gerekir. Şu durumda kapsam belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir.
Anılan yön gözetilmeden yazılı gerekçe ile istemin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 29.12.2005 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy