(818 S. K. m. 47)
Dava: Davacı Süleyman A. (kendisine asaleten, çocukları Muhammed, Nizameddin ve Necva, Eda'ya velayeten) vd. vekili Avukat A.O. tarafından, davalı Emrah K. vd. aleyhine 29.03.2006 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04.10.2006 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, ölenin anne ve babası olan davacıların manevi tazminat istemleri kısmen kabul edilmiş, diğer davacıların ise manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılardan Muhammet N. ve Necva E. olayda hayatını kaybeden kişinin ağabeyi ve ablası olup kardeşlerinin ölümü nedeniyle onlar için de manevi tazminat isteminde bulunulmuştur. Mahkemece yukarıda adı geçen bu davacıların manevi tazminat istemleri, "...ölenin ağabeyi ve ablası olan davacıların kaza sırasında yaşlarının küçük olması, çocuk olmaları nedeniyle manevi acıya sürüklenmeyecekleri, unutmalarının kolay olacağı..." gerekçesi ile reddedilmiştir.
Kural olarak, manevi tazminat yalnız olay sırasında değil, bütün hayat boyunca duyulacak ve çekilecek olan elem ve acıya karşılık olarak takdir edilen bir paradır. O halde, küçük Muhammet N. ve Necva E., olay sırasında yaşlarının küçüklüğü nedeniyle kardeşlerinin ölüm acısını tam hissedemeseler bile yaşamlarının devamında derinden hissedeceklerdir. Borçlar Kanununun 47. maddesi ölenin ailesine dahil kişilerin manevi tazminat isteyebileceğini kabul etmiştir. Anılan madde uyarınca, yukarıda adı geçen davacıların da kardeşlerinin ölümü nedeniyle manevi tazminat isteme hakları bulunmaktadır.
Şu durumda, mahkemece, davacılar Muhammet N. ve Necva E. yararına da uygun bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, usul ve yasaya uygun düşmeyen gerekçe ile istemlerinin reddine karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenlerle yukarıda adı geçen davacılar yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ise ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 26.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy