(4736 S. K. m. 1)
Davacı İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü vekili Avukat Z.S.A. tarafından, davalı Murat ve Ertuğrul aleyhine 09.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalı Murat hakkındaki davanın kısmen kabulüne, öteki davalı hakkındaki davanın reddine dair verilen 20.04.2007 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı Murat vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, Maliye Bakanlığı Kontrolörlüğü'nce İstanbul Tıp Fakültesi'nde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporla, davalı Murat'ın 4736 Sayılı Yasa hükümlerine ve yasada tanınan muafiyet hükümlerine uygun davranmayarak ücretsiz ve indirimli hasta bakımı işlemini gerçekleştirdiği, diğer davalı Ertuğrul'un ücretsiz ve indirimli işlemlerinin mevzuata uygun yapılmamasından ve bu işlemlerin muhasebe kayıtlarına yansıtılmamasından sorumlu olarak döner sermayenin ve sonuçta İstanbul Üniversitesi'nin gelir kaybına neden olduklarının tespit edildiğini belirterek, uğranılan zararın tazminini istemiştir.
Davalı Ertuğrul, hangi hastanın ücretsiz tedavi edileceğini takdir edecek durumda olmadığını ve tahsil edilmeyecek gelirin tahakkukundan sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.
Davalı Murat, fakir hastaların tedavi edilmelerinin zorunlu olduğunu ve kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı Ertuğrul'un tahakkuk memuru olarak tedaviyi yapan doktorun, hastalığı eğitim vakası olarak değerlendirmesini kabul etmemesinin düşünülemeyeceği, bu nedenle bu davalının sorumlu tutulamayacağı; diğer davalı yönünden ise, tedavideki indirimlerin 4736 Sayılı Yasa kapsamına girmemesine rağmen 8 adet hasta dışındaki tedavilerde alınmaması gereken ücret miktarının yazılı olmadığını, yani zararın kanıtlanamadığı gerekçe gösterilerek, davalı Ertuğrul hakkındaki davanın reddine, davalı Murat hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı Murat tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki kanıtlara göre, mahkemece davanın kısmen kabulüne dayanak yapılan belgelerde RF-PCR tahlilinin 110.000.000.TL alınmaması uygun görülmüştür, 421.000.000.TL indirim kalan borcun ödenmemesi (250.000.000.TL) Toplam 678.000.000 borcun 300.000.000'nun alınmaması uygundur (Maddi durumu müsait olmadığından dolayı) ve benzeri şekillerde notlar düşüldüğü görülmektedir.
08.01.2002 tarihli 4736 sayılı Kamu Kurum ve Kuruluşlarının Ürettikleri Mal ve Hizmet Tarifeleri ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, tüm kamu kurumu ve kuruluşlarında ücretsiz ve indirimli mal ve hizmet satımı yasaklanmış, ancak bu yasaklamadan muaf tutulacak kişi veya kurumları tespit etmeye Bakanlar Kurulu'nun yetkili olduğu belirtilmiştir. Bakanlar Kurulu 22.05.2002 tarihli kararname ile eğitim vakası olarak tedavi gören hastalar ile herhangi bir sosyal güvenlik kurumunun güvencesi altında olmayıp sağlık gideri hizmetlerini karşılayacak durumda bulunmayan hastaların yasaktan muaf olduğunu belirlemiştir.
Tüm bu açıklamalar ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; dava konusu yapılan ücretsiz ve indirimli tedavilerin keyfi olarak yapıldığı kanıtlanamamıştır. Bu nedenle davanın tümden reddi gerekir. Mahkemece davalı Murat hakkındaki davanın kısmen kabul edilmiş olması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16.10.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy