(4721 S. K. m. 118, 369) (4787 S. K. m. 4, Geç. m. 1) (5133 S. K. m. 2, 3)
Davacı M. A. Diker ve diğerleri vekili Avukat M. Işık tarafından, davalı R. Yılmaz ve diğerleri aleyhine 03.01.2005 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.11.2006 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız fiilden doğan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davalılar R. Yılmaz ve M. Yılmaz ile Y. Bostancı ve F. Bostancı hakkındaki dava, 4721 sayılı MK'nun 369. maddesi kapsamında olup aile başkanının sorumluluğu esasına dayanmaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanun'un 4/1. maddesi; 4721 sayılı Medeni Kanun'un İkinci Kitabı'ndan Üçüncü Kısım hariç olmak üzere (TMK. md. 118-395, 5133 sayılı Kanun md. 2-3) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesi'nde bakılacağını, geçici 1. maddesi de; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli Aile Mahkemesi'ne devredileceğini hükme bağlamıştır. Bu haliyle uyuşmazlığın Aile Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekir. Şu durumda, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılması gerekirken Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatı ile bakılarak sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy