(6762 S. K. m. 1299)
Dava: Davacı S. G. vekili Avukat K. Ç. tarafından, davalı M. H. G. ile M. Ü. G. aleyhine 01.06.2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.03.2007 günlü kararın Yargıtay'da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalılar vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 15.04.2008 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat H.O. geldi, karşı taraftan davalılar adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmiştir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiştir.
Davacının maddi tazminat istemleri arasında, aracının hurdaya çıkması nedeni ile, aracı kullanamamaktan doğan gelir kaybı da bulunmaktadır. Davacı, araçta oluşan hasar bedelini sigorta şirketinden olay sonrası tahsil etmiştir. Hasara ilişkin talebi de hükümde gözetilmiştir. Mahkemece ayrıca aracın dava tarihi ile olay tarihi arasında geçen 5 yıllık süreye dair kazanç kaybı hesaplanıp kusur oranına göre karar altına alınması doğru değildir. Davacı, kazanç kaybı olarak ancak yaralanma derecesine göre ve iyileşme süresi kadar istemde bulunabilir. Olayda hurdaya ayrılan ve ticari de olmayan aracın sonraki yıllarda çalıştırılamadığından bahisle kazanç kaybı talep edilemez. Mahkemece, bu hususun gözetilmeden ayrıca araç kazanç kaybına da hüküm kurulmuş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 sayılı bentte gösterilen nedenle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15.04.2008 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy