(818 S. K. m. 60) (765 S. K. m. 102, 455, 459, 465)
Davacı ..... ve diğerleri vekili Avukat ..... tarafından, davalı TEDAŞ Dicle Elektrik Dağıtım AŞ aleyhine 10/10/2003 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 08/07/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eylem nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, (uzamış) ceza zamanaşımının eylemi gerçekleştiren hakkında uygulanabileceği, adam çalıştıran olarak sorumlu olan davalı hakkında uygulanamayacağı gerekçesiyle, istem zamanaşımı nedeniyle reddedilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz olunmuştur.
Borçlar Yasası'nın 60/2. maddesi gereğince, kural olarak, (uzamış) ceza zamanaşımı süresi, haksız eylemi gerçekleştirene karşı açılan davalarda uygulanır. Adam çalıştıranlar hakkında ise aynı Yasa'nın 60/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık zamanaşımı süresi uygulanır.
Bu kuralın ayrık durumuna yer verilen 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 465. maddesi gereğince, bir kimsenin veya bir şirketin hizmetinde bulunanlar tarafından görev ve hizmet sırasında işlenen 455 ve 459. maddelerde yazılı suçlardan dolayı oluşan zararlardan o kimse veya şirket sorumludur.
Dava konusu eylem 765 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 455/1. maddesi kapsamında kaldığından, adam çalıştıran durumunda olan davalı hakkında da (uzamış) ceza zamanaşımı süresi uygulanır ve aynı Yasa'nın 102/4. maddesi uyarınca bu suça ilişkin zamanaşımı süresi 5 yıldır. Zararlandırıcı eylem 12.10.1998 gününde gerçekleştiğine ve eldeki dava da 10.10.2003 günü açıldığına göre (uzamış) ceza zamanaşımı geçmemiştir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esasının incelenmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)