(818 S. K. m. 41)
Dava ve Karar: Davacı Orman Genel Müdürlüğü vekili Avukat Lütfi Yılmaz tarafından, davalı Mehmet B. ve Mehmet K. aleyhine 14/12/2009 gününde verilen dilekçe ile maddî tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 22/03/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Dava, haksız eylem nedeniyle orman yangınına yol açmaktan dolayı uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem, zamanaşımı nedeniyle, reddedilmiş: karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
01.03.2001 günü 263 hektar ormanın yanmasına yol açmak suçundan davalılar hakkında ceza davası açılmıştır. Ceza davasına katılan davacı orman idaresi, uğradığı maddi zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Ceza mahkemesinin 23.11.2005 günlü karar ile davalılar cezalandırılmışlar ve katılan davacı orman idaresinin tazminata ilişkin olarak hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir. Kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 18.12.2008 günlü kararıyla, ceza zamanaşımının geçtiği gerekçesiyle, ceza davasının düşürülmesine karar vermiştir.
Katılan davacı orman idaresinin tazminata ilişkin olarak hukuk mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine ilişkin olarak verilen karar, Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 18.12.2008 günlü kararı ile kesinleştiğine göre eldeki davanın 1 yıllık süre içinde açıldığı kabul edilmelidir.
Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, işin esası incelenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 03.06.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy