(1086 S. K. m. 409) (818 S. K. m. 41, 49)
Dava: Davacı H. D. Vekili Avukat Ali Yavuz tarafından, davalı T. İ. Bankası Merkez şube müdürlüğü ve diğeri aleyhine 02.02.2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasının takip edilmemesi sebebi ile dava dosyasının HUMK.'nun 409. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 11.06.2009 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı A. Bakanlığı ve davacı vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlerle, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-) Tarafların davalı İ. Bankası'na yönelik temyiz itirazına gelince; dava, davacının maaşına haksız yere haciz konulması nedeniyle açılmış maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi tazminat davasının takip edilmemesi sebebi ile dava dosyasının HUMK. nun 409. maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına, manevi tazminat davasının davalı İ. Bankası yönünden reddine, davalı A. Bakanlığı yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan A. Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; müvekkilinin maaşını davalı T. İ. Bankası Genel Müdürlüğünün Adana Merkez şubesinden aldığını, İzmir 17. İcra müdürlüğünün 2006/12614 E. Sayılı dosyasından kendisi ile aynı isimde bir başka borçlunun borcundan dolayı kendi hesabına haksız yere haciz konulduğunu, davalıların kusurlu olduğunu beyan ederek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı İ. Bankası vekili, H. D. Adı ile haciz yazısı geldiği için hak kaybı olmaması yönünden tüm H. D.'lere ait hesap adına bloke konulduğunu fakat gerçek Hakan D.'in kimlik bilgisinin derhal gönderilmesinin istendiğini, gerçek H.D.'in kimlik bilgisinin gönderilmesi üzerine borçlu olmadığı anlaşılan davacı H. D. Hesabı üzerindeki blokenin kaldırıldığını, müvekkili bankanın kusuru bulunmadığını savunmuş, diğer davalı A. Bakanlığı vekili de kusurlarının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, İ. Bankası yönünden dava reddedilmiş ise de, davalı bankanın haciz işlemini yapmadan önce borçlunun açık kimlik bilgilerini istemediği, 13 gün boyunca maaş hesabına haksız yere bloke koyarak davacının mağduriyetine sebep olduğu, bu nedenle davalı bankanın da manevi tazminattan sorumlu tutulması gerekirken istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
3-) Davalı A. Bakanlığının temyizine gelince; 492 sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince genel bütçeye dahil idarelerin Harçlar Yasası'nın 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemleri harçtan bağışıktır. Aynı Yasa gereğince harçtan bağışık olan davalılardan A. Bakanlığı'nın harç ile yükümlü tutulmuş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davacı ve davalı A. Bakanlığı yararına, (3) sayılı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı A. Bakanlığı yararına BOZULMASINA; tarafların diğer temyiz itirazlarının ilk bendeki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy