(818 S. K. m. 47)
Dava: Davacı Z. K. ve diğeri (çocukları C. K.'a velayeten) vekili tarafından, davalı Ö. D. aleyhine 3.9.2009 gününde verilen dilekçeyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26.1.2010 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan raporla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: 1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2) Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, çocukları trafik kazasında yaralanan davacı anne Z. K., baba F. K. (kendi adlarına asaleten çocukları C. K. adına velayeten) ile davacı C. K.'ın manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece sadece davacı küçük C. K.'ın manevi tazminat istemi kısmen kabul edilmiş, davacılar Z. ve F. K.'ın manevi tazminat istemleri konusunda olumlu-olumsuz karar verilmemiş karar davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Çocukları C.'ın trafik kazasında sürekli malul kalması sebebiyle açılan işbu tazminat davası; F. K.la Z. K. tarafından kendi namına asaleten ve çocukları C. K. adına velayeten açılmıştır. Kararı temyiz eden davacılar dava dilekçesiyle kendi adlarına da manevi tazminat talep etmiş olmalarına rağmen mahkemece sözü geçen davacıların istemleri hakkında bir karar verilmemiş olması doğru bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz edilen kararın yukarda (2) numaralı bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, davacıların diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istenmesi halinde iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy