(2330 S. K. m. 1, 2) (818 S. K. m. 51)
Dava: Davacı İçişleri Bakanlığı vekili Avukat S. S. tarafından, davalı F. N. ve M. N. aleyhine 14/11/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/01/2010 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, 2330 sayılı Yasa uyarınca yapılan ödemenin rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, eylem tarihi itibariyle öngörülen sürelerin geçtiği belirtilerek zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Rücua konu olay haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Diğer yandan, eksik teselsül hükümleri uyarınca sorumlu olan davacının malvarlığındaki eksilme, ödeme gününde gerçekleşmiştir. Zamanaşımı süresinin başlangıcı da, ödeme günü olup; davanın açıldığı tarihte bir yıllık zamanaşımı süresi dolmamıştır. Mahkemece, uyuşmazlığın esasının çözümlenmesi gerekir. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy