(818 S. K. m. 41, 43, 44, 49) (6100 S. K. m. 26)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.12.2011 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece uyulan dairemiz bozma ilamında, maddi ve manevi tazminat miktarlarından BK'nun 43-44. maddeleri uyarınca uygun bir oranda indirim yapılması gerektiği belirtilmiş olup; kurulan ilk hükümdeki manevi tazminat miktarının kesinleşmiş olduğundan söz edilemez. Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında manevi tazminata ilişkin hükmün kesinleştiği gerekçesiyle hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
3- Asıl davada 20.000,00-TL, birleşen Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nin 2007/599-2010/641 Esas ve Karar sayılı dosyasında ise 43.332,32-TL olmak üzere toplam: 63.332,32-TL maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Mahkemece, davacının maddi zararı 83.506,94-TL olarak kabul edilmiş ve bu miktar üzerinden % 50 oranında indirim yapılmak suretiyle 41.753,47-TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Hakim, talep sonucu ile bağlı olup; fazlasına karar veremez.(6100 sayılı HMK m.26). Şu durumda, maddi tazminatın davacının toplam talebi gözetilerek ve talep edilen bu miktardan önceki bozma kararımızda belirtilen BK'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca indirim yapılarak karara bağlanması gerekir. Mahkemece, belirlenen zarar miktarı itibariyle maddi tazminata hükmedilmiş olması talebin aşılması niteliğindedir. Karar, bu bakımdan da yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda 2 ve 3 sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise 1 sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy