(6100 S. K. m. 389, 394)
Davacı M. A. vd. vekili Avukat B. T. tarafından, davalı Ç. U. aleyhine 20.01.2012 gününde verilen dilekçe ile ihtiyati tedbir kararının kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine dair verilen 22.03.2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi itiraz edenler vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup; davalılar ihtiyati tedbirin kaldırılmasını istemiş, mahkemece, istemin reddine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından, isteme konu tedbir kararının verildiği ve asıl dava dosyasının halen derdest bulunduğu anlaşılmaktadır. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 389. maddesinin ilk fıkrasında; “Mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkansız hale geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hallerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebilir.” biçiminde düzenleme getirildiği, aynı yasanın 394. maddesinde ise ihtiyati tedbir kararına karşı hangi yasal yollara başvurulacağı belirtilmiştir.
Eldeki davada davacı, kaydına ihtiyati tedbir şerhi konulan taşınmazın mülkiyeti ile ilgili bir hak iddiasında bulunmadığına göre, ayni ihtilaflı olmayan konuda ihtiyati tedbir kararı verilmiş olması doğru değildir. Yerel Mahkemece 6100 sayılı HMK 394/1,4 uyarınca yapılan itiraz yerinde görülerek ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılması yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ihtiyati tedbir şerhinin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)