(2577 S. K. m. 2) (818 S. K. m. 41, 47, 49)
Dava: Davacı M. G. ve diğeri vekili tarafından, davalı Düziçi Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği ve diğeri aleyhine 28.12.2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19.01.2012 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar dava dilekçelerinde, mısır üretimi yaptıklarını, sulama ücretlerini nizami olarak ödemelerine rağmen, davalı birliğin sulama sorumlusu olarak istihdam ettiği diğer davalı Y. K.'nın kendilerine sıra gelmediği bahanesiyle kasıtlı olarak tarlalarına su vermediğini, bu nedenle ürünlerinin zarar gördüğünü, şebeke içine sıra gelmedi diye su vermeyen davalının, şebeke dışındaki tarlalara su verdiğini, bu nedenlerle uğradıkları maddi zararın tazminini istemişlerdir.
Davalı Düziçi Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği, herhangi bir kasıtlı eylemin söz konusu olmadığını, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, kasten su verilmediği hususu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Davacılar davalı birlik ve birlik çalışanının yerine getirdiği göreviyle ilgili olarak ve görevi sırasında zarara uğrattığı iddiası ile davalılardan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunduğuna göre; istemin hizmet kusuruna dayandığı sonucuna varılmaktadır.
Hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.
Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan yazılı gerekçe ile davalılar yönünden işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine, 26.06.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY
Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; karar, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Davalılardan Düziçi Kaymakamlığı Köylere Hizmet Götürme Birliği, kamu kurumu olup, bu davalı hakkındaki davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği yolundaki daire bozması yerinde ise de, gerçek kişi davalı Y. K. hakkındaki davanın İ.Y.U.K.'nun 2/1-b maddesi gereğince idari yargıda görülmesi mümkün değildir. Bu nedenle Y. K. hakkında adli yargıda davanın görülmesi yerinde olup, davacıların bu davalıya yönelik temyiz itirazlarının esasının incelenmesi gerektiği düşüncesindeyim. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy