(818 S. K. m. 49) (4721 S. K. m. 4, 24, 25)
Dava: Davacı E. Ş. vekili Avukat E. R. A. tarafından, davalılar A. A. vdl. aleyhine 26/01/2007 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2012 günlü kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan A. A. ve Diyalog Gazetecilik A.Ş, vekili Avukat M. D. İ. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten soma tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar nicelenerek gereği görüşüldü.
Karar: 1- Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm, davalılardan A. A. ile Diyalog Gazetecilik A. Ş. tarafından temyiz olunmuştur.
Dava dilekçesinde temyiz eden davalılardan manevi tazminat isteminde bulunulmamıştır. Mahkemece, bu davalıların da manevi tazminat ile sorumlu tutulmaları doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
2- Davacı, davalıların yaptıkları yayın nedeniyle kişilik haklarının saldırıya uğradığını ileri sürerek manevi tazminat ile birlikte karar özetinin de yayınlanmasına karar verilmesini istemiştir. Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince yargıç tazminat ödenmesi yerine diğer bir yaptırıma veya ek bir yaptırıma karar verebileceği gibi saldırıyı kınayan bir karar da verebilir. Türk Medeni Kanununun 4. maddesi gereğince de yasanın takdir hakkı tanıdığı durumlarda hakim somut olaydaki olguları gözeterek hak ve adalete göre karar verir.
Buna göre hakim dava konusu olan uyuşmazlıkların çözümünde uygulanacak yaptırımları özgürce takdir edebilir; ancak, bu yaptırımın somut olaya göre hak ve adalete uygun olması gerekir.
Dava konusu edilen olayda yerel mahkemece, davacı yararına manevi tazminat takdir edilmesi ile davalıların eylemlerinin hukuka aykırı olduğu belirlenmiş ve böylece hem hukuka aykırılığın saptanmış olması ve hem de yararına manevi tazminat takdir edilmekle davacının doyum duygusu sağlanmış bulunmaktadır. Somut olayın özelliği, haberin verildiği zaman üzerinden uzun bir sürenin geçmiş bulunması ve Borçlar Yasası'nın 49/2 maddesindeki ölçüler temel alındığında; ayrıca yayına da karar verilmesi doğru değildir. Karar, bu bakımdan da yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1 ve 2) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle temyiz eden davalılar yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy