(818 S. K. m. 43)
Dava: Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.12.2013 gününde verilen dilekçeyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 4.9.2014 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem sebebiyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Dairemizin önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere, davaya konu yer 1991 yılında milli park olarak ilan edilmiş; ancak, alan içerisinde bulunan yerler kiralama işlemlerine konu edilmiş ve davacı idare tarafından da bir işlem yapılmamıştır. Açıklanan nedenler gözetilerek ve 818 Sayılı B.K.nun 43. maddesi uyarınca, tazminat miktarından davalılar yararına uygun bir hakkaniyet indirimi yapılması gerekir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarda (2) sayılı bentte gösterilen sebeple davalılar yararına BOZULMASINA; davacının tüm, davalıların öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan sebeplerle reddine ve davalılar yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalılardan peşin alınan harcın istenmesi halinde iadesine, 03.02.2015 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy